تبلیغات
مطالب ازاد - توپخانه و راكتهای اتمی
تاریخ : سه شنبه 15 فروردین 1391 | 02:36 ب.ظ | نویسنده : حمیدرضا قاسمی
توپخانه و راكتهای اتمیتوپخانه هسته ای ، زیر مجموعه ای از سلاح های هسته ای تاكتیكی با اثر محدود است و به آن دسته از سلاح هائی اطلاق می شود كه از روی زمین بر علیه اهداف دشمن در میدان نبرد شلیك می شوند.

واژگان توپخانه هسته ای ، عموما گلوله هائی را كه توسط یك توپ شلیك می گردد برایمان تداعی می كند اما به لحاظ فنی راكتها و موشكهای كوتاه برد را نیز در برمی گیرد.  
طراحی و ساخت توپخانه های هسته ای بخشی از برنامه گسترده ای بود كه كشورهای دارنده سلاح های هسته ای به منظور استفاده تاكتیكی بر علیه نیروهای دشمن در میدان نبرد یا اهداف راهبردی مثل شهرها ، پایگاه های نظامی و صنایع سنگین آن را توسعه دادند. این توپخانه ها توسط كشورهای معدودی طراحی و بكار گرفته شد این كشورها عبارتند از : آمریكا ، روسیه، و فرانسه . انگلستان نیز سامانه های موشكی Blue water و توپخانه ای Yellow Anvil artillery shell را طراحی نمود اما هرگز آنها را به تولید نرساند.

MGM-18 Lacrosse
راكت MGM-18 Lacrosse مستقر در خاك آلمان غربی


 
گروه دیگری از كشورها نیز ارتباطی غیر مستقیم با توپخانه های هسته ای داشتند. این كشورها یگان های سازمان دهی شده و نفرات آموزش دیده برای استفاده از سلاح های هسته ای را تشكیل دادند اما خودشان مستقلا به تجهیزات هسته ای دسترسی نداشتند. در عوض این سلاح ها توسط یگان های ویژه كشورهای دیگری نگهداری و كنترل می شد. این یگانهای ویژه ، نظارت بر سلاح های هسته ای را تا زمان استفاده در شرایط خاص بر عهده داشتند. این گروه از كشورها كه عضو پیمان ناتو بودند شامل بلژیك ، آلمان غربی ، ایتالیا، هلند ، تركیه و انگلستان می شد.

MGM-29 Sergeant
موشك MGM-29 Sergeant ، كه كلاهك هسته ای W52  را با خود حمل می كرد


امروزه توپخانه هسته ای توسط پرتابگرهای موشكهای بالستیك تاكتیكی با كلاهك هسته ای جایگزین گردیده است . اما برخی كشورها مثل چین ، هندوستان و پاكستان ( و احتمالا كره شمالی) هنوز از توپخانه های هسته ای به عنوان یك بخش مستقل از موشك های بالستیك استفاده می كنند. اكنون به بررسی كشورهای استفاده كننده از توپخانه های هسته ای می پردازیم :

 

 


ایالات متحده آمریكا

 


بمب حاوی یك كلاهك هسته ای
بمب حاوی یك كلاهك هسته ای W7


MGR-1 Honest John

راكت MGR-1 Honest John ، كه كلاهك هسته ای W7 را با خود حمل می نمود
 

كارشناسان آمریكائی پس از توپخانه هسته ای M65 كه عمر كوتاهی داشت ، سامانه های توپخانه ای مختلفی را برای ارتش آن كشور طراحی كردند. این سامانه های عبارت بودند از :
•     MGR-1 Honest John ، راكت پرتاب آزاد كه كلاهك هسته ای W7 را حمل می نمود. سال 1953
•     M65 ، توپخانه ای كه گلوله های هسته ای 280 میلیمتری W9 و W19 را شلیك می نمود. سال 1953
•     MGM-5 Corporal ، موشكی كه كلاهك هسته ای W7 را پرتاب می نمود. سال 1955
•     M110 howitzer ، هویتزری كه گلوله های 203 میلیمتری W33 را شلیك مینمود. سال 1957
•     MGM-18 Lacrosse ، سامانه موشكی كه كلاهك هسته را حمل میكرد و از سال 1959 تا سال 1963 در آلمان غربی مستقر بود. 
•     M109 self-propelled توپخانه خودكششی M109 و توپخانه كششی  M114 towed howitzers كه گلوله های 155 میلیمتری W48 را شلیك می كردند . این سلاح در سال 1963 وارد خدمت شد. 
•     MGM-29 Sergeant موشكی كه كلاهك هسته ای W52 را حمل می نمود. سال 1963
•     MGM-31 Pershing موشكی كه كلاهك هسته ای W50 را حمل می نمود. سال 1959
•     MGM-52 Lance موشكی كه كلاهك هسته ای W70 را حمل می نمود. سال 1972
•     Pershing II موشكی كه كلاهك هسته ای W85 را حمل می نمود. سال 1983


موشك MGM-52 Lance
موشك MGM-52 Lance در موزه آزمایشگاه White Sands در نیومكزیكو در كنار لانچر M752  دیده می شود

توپخانه هسته ای

در 25 ماه مه سال 1953 یك گلوله 280 میلیمتری اتمی W9 با قدرت 15 كیلوتن در جریان یك آزمایش توسط  یك توپخانه هسته ای شلیك گردید

نخستین تست آتش توپخانه هسته ای در 25 ماه مه سال 1953 در سایت آزمایشی نوادا صورت گرفت . این توپ یك گلوله 280 میلیمتری T-124  حاوی یك كلاهك هسته ای W9  كه از نوع شكافت هسته ای بود و تقریبا 15 كیلوتن ظرفیت انفجار داشت را به فاصله 10 كیلومتری ( 6.2 مایل) شلیك نمود. این گلوله در ارتفاع 160 متر سطح زمین منفجر شد و این تنها گلوله توپخانه هسته ای واقعی بود كه طی برنامه آزمایشات توپخانه های هسته ای آمریكا شلیك گردید. 

طول گلوله 1384 میلیمتر و وزن آن 365 كیلوگرم بود. این گلوله از یك توپ ویژه بسیار بزرگ موسوم به Atomic Annie كه توسط یگان آزمایش توپخانه  Fort Sill در اوكلاهما طراحی و ساخه شده بود شلیك گردید. حدود 3.200 سرباز و غیر نظامی در محل حاضر بودند . این گلوله ، قدرتی همانند بمب "پسر كوچك" ، كه برفراز شهر ناكازاكی در جنگ جهانی دوم افكنده شد ، داشت. كلاهك هسته ای طراحی شده از سری W9 بود و 80 عدد از آن از سال 1952 تا 1953 به تولید رسید و درون گلوله توپ T-124  جای می گرفت . این كلاهك در سال 1957 بازنشست شد.


W48كارشناسان در حال بررسی گلوله توپ 155 میلیمتری W48

M114
یك هویتزر كششی M114 كه گلوله 155 میلیمتری W48 را شلیك می نمود


M110

یك توپ خودكششی M110  كه قادر به شلیك گلوله 155 میلیمتری W48 است  
  

اقدامات بهینه سازی منجر به تولید كلاهك W19 گردید. یك گلوله توپ 280 میلیمتری كه از نمونه W9 بلندتر بود. فقط 80 كلاهك به تولید رسید و این سامانه در سال 1963همزمان با معرفی كلاهك  W48 بازنشسته شد. كلاهك W48  معادل 846 میلیمتر طول و 58 كیلوگرم وزن داشت و درون گلوله 155 میلیمتریM-45 AFAP  قرار می گرفت و از قبضه توپ 155 میلیمتری استاندارد شلیك می شد. كلاهك گداخت  هسته ای در واقع نمونه ای باریك تر از گلوله های انفجار از داخل بود كه شامل یك سیلندر طولانی محتوی مواد قابل شكافت هسته ای اما در مرحله كم خطر بود كه با مواد منفجره تركیب شده و در یك گوی فوق العاده حساس به انفجار قرار می گرفت. توان تخریبی كلاهك W48 معادل 100 تن TNT بوده است .

موشك MGM-5 Corporal موشك MGM-5 Corporal كه كلاهك هسته ای W7 را حمل می كرد
 
تولید كلاهك TNT در سال 1963 آغاز شد و 135 گلوله با Mod صفر تا سال 1968 تولید و سپس با گلوله Mod یك در همان سال جایگزین گردید. گلوله Mod یك از سال 1965 تا 1969 به تعداد 925 عدد تولید شد. تنها یك نوع گلوله هسته ای وجود داشت كه تعداد تولید آن از W48 فرا رفت و آن كلاهك W33 nuclear warhead  بود كه درون گلوله ای به نام XM422 به قطر 200 میلیمتر قرار می گرفت. حدود 2.000 عدد از این گلوله در سالهای 1957 تا 1965 به تولید رسید. هر گلوله XM422 940 میلیمتر طول و تقریبا 122 كیلوگرم وزن داشت و مجهز به یك فیوز زمانی مكانیكی سه مرحله ای بود . این گلوله ها توسط توپخانه 200 میلیمتری استاندارد قابل شلیك بودند.
گلوله 203 میلیمتری W33
گلوله 203 میلیمتری W33
 
قدرت انفجاری هر چهار نوع كلاهك هسته ای قابل حمل با گلوله W33 از كلاهك  W48بیشتر بود. گلوله های  M422 به صورت دستی در كارخانجات مونتاژ می شدند و قابلیت حمل سه نوع كلاهك 5 تا 10 كیلوتنی و یك نوع كلاهك 40 كیلوتنی را داشتند. گلوله های مشقی W33 موسوم به M423 در موزه ملی هسته ای در نیومكزیكو قابل مشاهده است.    

كلاهك های هسته ای W78

كلاهك های هسته ای W78 درون یك بمب MK12-A قرار میگرفتند



در پی صدور فرمانی مبنی بر ارتقاء كلاهك های قابل پرتاب با گلوله توپ ، در حدود سال های 1970 ، گلوله های 155 میلیمتری W74 و 203 میلیمتری W75 با هدف توان انفجاری 100 تن TNT و بیشتر طراحی و ساخته شدند . این نمونه ها در سال 1973 به طور كلی لغو گردیدند. در سال های دهه 1980 برنامه بهینه سازی دیگری آغاز گردید : كلاهك W82 برای گلوله 155 میلیمتری موسوم به XM-785   با قدرت انفجار 2 كیلوتن و توان پرتوزائی بالاتر. این پروژه نیز در سال 1983 متوقف گردید. در سال 1990 فقط یك نمونه كلاهك دیگر به نام W82-1  شكافت هسته ای طراحی شد كه آن نیز لغو گردید.


موشك MGM-31 Pershing موشك MGM-31 Pershing كه كلاهك هسته ای W50  با خود حمل می كرد



اما طراحی كلاهك های دیگر ادامه یافت. در سال 1958 یك نوع كلاهك گداخت هسته ای طراحی و آزمایش شد كه نام آن UCRL Swift بود. این كلاهك 622 میلیمتر طول ، 127 میلیمتر قطر و 43.5 كیلوگرم وزن داشت. این كلاهك در آزمایشات قدرتی معادل 190 تن TNT را از خود نشان داد . این كلاهك در دستیابی به گداخت ناموفق بود و فقط انفجار از طریق شكافت هسته اتم به درستی انجام گردید. گزارشات تائید نشده ای موجود است كه نشان می دهد كار بر روی پروژه های مشابه تا دهه 1970 نیز ادامه یافت و منجر به تولید كلاهك جنگی یك كیلوتنی برای گلوله های دریائی 127 میلیمتری گردید هر چند این كلاهك نیز هرگز عملیاتی نشد.

Pershing II Pershing II ، موشكی كه كلاهك W85 را با خود حمل میكرد و در خاك آلمان غربی مستقر بود. تصویر مربوط است به سال 1983


كلاهك W85

یك فوتوگراف كه جزئیات كلاهك W85  نشان داده است



در سال 1991 ایالات متحده به صورت یكجانبه گلوله های توپخانه هسته ای خود را از رده خارج نمود و روسیه نیز در اقدامی متقابل در سال 1992 همان كار را انجام داد. ایالات متحده حدود 1.300 گلوله توپ هسته ای را از اروپا فراخواند و طبق گزارشات آخرین گلوله را در سال 2004 از كار انداخت. از آن پس تمركز بر روی طراحی و ساخت مهمات هسته ای سنگرشكن nuclear bunker buster قرار صورت گرفت. ( در این مورد مقالاتی نیز تقدیم خواهد گردید) .



هویتزر خودكششی M110

هویتزر خودكششی M110 كه گلوله های 203 میلیمتری W33 را شلیك می نمود